हेडलाईन

भोजपुर सेवा समाज इजरायलको छैठौ साधारणसभाबाट अध्यक्षमा सुमिन पाख्रिन तामाङ चयन         इजरायलमा २८ औ विश्व आदिवासी दिवस भव्यताको साथ मनाउने         इजरायलमा हरितालिका तिज मेघा महोत्सव २०७९ सांस्कृतिक कार्यक्रम हुदै         नेपाल मगर संघ शाखा इजरायलको अध्यक्षमा सुर्य बहादुर राना मगर चयन         प्रवासी नेपाली मंच इजरायलको अध्यक्षतामा ज्योती शर्मा चयन         इजरायलमा मङ्गोलियन हार्ट ब्याण्ड सहित लाइभ कन्सर्ट हुदै         ह्योल्मो समाज इजरायलको १६ औं बार्षिकोत्सव तथा नवौं साधारण सभा हुदै         इजरायलमा गठबन्धन सरकार ढल्यो, लापिड कामचलाउ प्रधानमन्त्री बन्ने         नेपाल आदिवासी जनजाति महासंघ इजरायलको अध्यक्षमा नानीमाया योन्जन तामाङ चयन         मातृभाषाको विकल्पमा ऐच्छिक विषय गणित, कम्प्युटर राखिएकोमा हटाउन माग         राष्ट्रिय नेवा: खल: इजरायलको अध्यक्षमा राजकुमारी श्रेष्ठ चयन         प्रवासी नेपाली मंच इजरायलको दोश्रो अधिबेशन हुदै         इजरायलमा सिसेक्पा तङनाम ५०८२ सांगीतिक धमका कार्यक्रम हुदै         किराँत राई यायोख्खा इजरायलको अध्यक्षमा दिप कुमार थुलुङ् राई चयन         नेपाली समाज इजरायलको ऐतिहासिक तेस्रो स्थापना दिवस मनाउदै        

नेताका पद , कद र हद

Narayan p paudelनारायणप्रसाद पौडेल

हाम्रो देशको दुरावस्थाका जिम्मेवार पहिले हामी आफैँ नै हौँ र त्यसपछि मात्र बाह्य प्रभावले काम गरेको छ, हुन्छ । आफ्ना आन्तरिक कमी कमजोरी लुकाउन बाह्य हस्तक्षेपलाई आधार मान्ने प्रचलन बढ्दै गएमा हामी झन् बढी परनिर्भर हुनेछौँ । तावाको तापले उफ्रेको माछो आगाको भुङ्ग्रोमा परेझैँ हुनेछ देश । द्वन्द्वको अन्त्यभन्दा अरू झन् ठूला विवाद, विग्रह र विखण्डन निम्तिने सम्भावना बढ्ने छन् । त्यसैले आधिकारिक र जिम्मेवार व्यक्तिले हतारिएर गैरजिम्मेवार अभिव्यक्ति दिन छाड्नुपर्छ र अलि संयमित भएर आत्मसमीक्षा गर्नुपर्छ । आन्तरिक रोगको उपचार बाहिर खोज्न हिँड्नु हुँदैन । गौतम बुद्धले अपनाएको विपश्यना ध्यान वा विधिको अर्थ पनि त्यही हो । ध्यानविनाको ज्ञान खोज्दा र प्राप्त ज्ञानलाई पनि सदुपयोग गर्न नसक्दा दुर्दिन बढ्दै गएका हुन् । हीराका खानीमा बसेर कीराको महिमा गान गर्ने बानी परेपछि हुने हुनामी यही हो, जो हामीले भोगिरहेका छौँ ।

हाम्रो देशमा भएका प्राकृतिक एवं दैवी विपत्तिबाहेकका अन्य सबै घटनाको जिम्मा पहिले हामी आफैँले लिनुपर्छ, त्यसका योजनाकार बाहिरै रहेका भए पनि । जानेर वा नजानेर बाह्य षड्यन्त्रको सिकार वा प्रयोग हुन जाने अवस्था तयार हुनु आफैँमा दुर्भाग्यपूर्ण थियो र छ । विचार र व्यवहार आयात गर्न बाध्य हुनु पनि आफैँमा परनिर्भर हुनु हो । यो वाद र त्यो वादका नाममा हामीले जुन सिद्धान्त, आदर्श र आस्था भिœयाएका छौँ, त्यससँगै आएको परनिर्भर संस्कृति सारा विकृतिको जड हो भन्दा पत्यार नलाग्ला । त्यो पत्यार नलाग्ने रोग पनि परनिर्भर सोच र संस्कारले ल्याएको छ । नवीन आवरणमा आएका पुरानै पद्धति र प्रणालीले बनाएको छ । सुधार्न समय लाग्छ धेरै । दुई÷चार वर्षमा सम्भव छैन, हुँदैन । बिग्रन पनि त सयौँ र दशकौँ वर्ष लागेको हो, सपार्न पनि लाग्छ । नत्र गौतम बुद्धको बुद्धि र वीर गोर्खालीको बहादुरीलाई चुनौती दिने आँट कसैले गर्ने थिएनन्, यो दुनियाँमा । लोभ र लाभका लालचमा परेर लत्रँदै लम्पसार पर्दा गुमेको हो, हाम्रो स्वाभिमान र सम्मान । आधार तयार नपार्दै अभिमान गर्दैमा फर्किदैन सजिलै । एउटाको काखमा बसी अर्कोलाई धारेहात लगाएर श्राप दिँदैमा उम्कन सकिन्न । आफ्नै खुट्टामा उभिनसक्ने भएपछि बैशाखीको सहारा चाहिन्न । आफैँ आफ्ना खुट्टामा उभिनका लागि प्रयास जारी राख्नुप¥यो । त्यो प्रयास जारी राख्दा पहिले बैशाखी दिएकालाई आरोप लगाउन पर्दैन । बैशाखी लिन जानु हाम्रो आफ्नै कमजोरी थियो । अहिले मुखले पौँठेजोरी खेल्न नखोजौँ, नचिढाऔँ, नबिच्काऔँ ।

दुश्मनको दुश्मनीले पनि आत्मनिर्भर बन्न प्रेरणा दिन्छ । अक्कलविना छिमेकीको नक्कल गर्न नखोजौँ । छिमेकी घोडामाथि चढेको देखेर आफू कुकुरमाथि चढ्दा टोकाइ र भुकाइ आइलागेको हो । मीठोका लागि जुठो खाँदा क्षयरोग सरेको हो । अब आफ्नै हिमाली जडिबुटीबाट उपचार गर्न कोसिस गरौँ, सम्भव छ । लोभी आँखा र मनले मात्रै असम्भव देख्ने हो । पौरखीहरूले पुरुषार्थ गर्छन्, परमार्थ प्राप्त गर्छन् । अल्छीहरूमात्र बल्छीमा पर्छन् । आफैँ बल्छीमा परेकाले केही लछार्न सक्दैनन् । ‘झिँगाका रिसले डिँगा मर्दैनन्’ भन्ने लोकोक्ति सम्झे हुन्छ । आन्तरिक अवस्था सुदृढ नपारी गरिएको आन्दोलन र प्राप्त उपलब्धिले आफैँलाई चक्रब्यूहमा फँसाउँछ भन्ने कुरा सबैले बुझेका छन् । मधेस आन्दोलन होस् वा अवस्था तयार नहुँदै ल्याइएका सङ्घीयता र धर्मनिरपेक्षता, प्रमाण प्रत्यक्ष छ । किमाधिकम् ?
प्राविधिकरूपमा प्रक्रिया पु¥याएर पदमा पुग्नु र कद अनुसारको पद प्राप्त हुनुमा धेरै फरक छ । कद र पदको सन्तुलन मिल्न बडो गाह्रो हुन्छ, पर्दोरहेछ । व्यक्तिले खोज्ने कुर्ची र कुर्चीले रोज्ने व्यक्ति एउटै हुँदा रहेनछन् । कद र पद अनि पद र कद नमिल्दाको परिणाम भोगेकै छौँ । उच्चओहोदामा पुगेका व्यक्तिका बोली र व्यवहार तुच्छ हुनुको कारण त्यही हो । ‘नानीदेखि लागेको बानी सिस्नोपानी लगाउँदा नि नजानी’ भनेको पनि यही हो । ब्रसेल्समा वक्तव्य जारी हुन्छ, यहाँ हामी कराउँछौँ । अनावश्यक वक्तव्यलाई बढी महŒव दिएर आफ्नो महŒव घटाउँछौँ । आफू ठीक ठाउँमा भए त्यस्ता हजार वक्तव्यले पनि केही लछार्दैनन् । कमजोर जगमा उभिएकाले भन्ने हो– स्याल कराको, म नडराको खाट डराको । आफू डराएर काम्दा हल्लेको खाट समाएर चर्को स्वरमा कराउँदैमा बहादुर भन्दैन कसैले पनि ।

राणा र पञ्चलाई सरापेर सुशासन आउँदो रहेनछ । नेपालमा कम्युनिस्ट र काँग्रेसले शासनमा आसन जमाएको भनिन्छ । कम्युनिस्टभित्र कम्युनिस्ट र काँग्रेसभित्र काँग्रेस भेट्न पनि अब गाह्रो छ । दुवै पार्टीलाई नवकुलीन नामका राणा र पञ्चका प्रेतहरूले कब्जामा लिइसकेका छन् । साँच्चैका काँग्रेस र कम्युनिस्ट दुवैबाट बाहिरिएका छन्, बेवारिसे, बेसहारा भएका छन् । सक्नेजति विदेशतिर गइसके । नसक्नेहरू मृत्यु कुरेर बसेका छन् गाउँमा । तिनैले झेल्छन् बाढी, पहिरो र भूकम्प । अनिकाल, आगलागी र आहत । राहत पनि पाउँदैनन् । पाउनेहरूमा पारिँदैनन् । त्याग, तपश्या र सदाचारले डाँडा काटिसके । देशभक्ति, जनभक्ति र लोकतन्त्र आफैँ लोप भइसके । माफियागिरी र लोभतन्त्रको चक्चकी र जगजगी छ । प्रशासक मन्त्री हुनु, सांसद न्यायाधीश बन्नु र न्यायाधीशले मन्त्रिपरिषद्को अध्यक्षता गर्नु पनि अधोगतिका प्रमाण हुन् । राजनीति गर्नेहरू अराजनीतिक खेलमा लाग्ने र प्राविधिक, प्रशासक, न्यायाधीशहरूले राजनीति गर्न थालेपछि जे पनि हुन्छ । यस्तैमा हो अराजकता, अस्थिरता र उद्दण्डता मौलाउने पनि । मौलाएकै छ । जरा जरामा मल र जल पु¥याउने बाहिरै बसेर स्वचालित यन्त्रद्वारा सञ्चालन गर्दैछन् । सञ्चालित यहाँ उफ्रदैछन् । त्यसैले आफूले बिगारेकोमा पनि अर्कोलाई आरोप लगाएर उम्कने गरिन्छ । थितिले लिक छाडेको छ । बेथिति छ । लिकमा ल्याउन समय लाग्छ । सर्वसाधारण त्यसैको प्रतीक्षामा छन् । प्रतीक्षाको घडी कहिलै सकिने रहेनछ । नयाँ संविधान आओस् वा गणतन्त्र ! गरिबका गाउँमा जाँदोरहेनछ त्यो ।

प्रकृतिले दिनुसम्म दिएको, पूर्खाले पनि जोगाइदिएको सारा सम्पत्ति र स्वाभिमान हामीले जोगाउन सकेनौँ । पूर्खालाई सराप्दै र परम्परालाई बहिष्कार गर्दै जाँदा हामी परनिर्भर भएका हौँ । अरूले त आफ्ना पूर्खाका पौरखको प्रशंसा गर्छन् । त्यसैलाई परिष्कृत गर्दै जान्छन् । पैतृक सम्पत्ति र घर बेचेर सहर पस्ने र लाहुर जाने रहर गर्दैनन् । हामीलाई लाहुरे संस्कृतिले लोभमा पा¥यो । त्यसैले ‘सुन बोकेर लाहुर, नुन बोकेर घर’ गर्न विवश गरायो । नदी बेचेर बिजुली किन्न पारेको हो त्यसैले । पौने तीन करोड जनसङ्ख्या भएको मुलुकबाट ५० लाख युवालाई विदेश धपाएर खाली ठाउँमा छिमेकीलाई छिराएको हो त्यसैले । आफ्नै देशमा परदेशीजस्ता हुन परेको छ सच्चा नेपालीले र नागरिकता किनेर नेपाली बनेकाले घुक्र्याउने दिन आएको छ । शासनका आसनमा पद र कद नमिलेपछि अरू पनि हुन्छ, हुनेछ धेरै । मन्त्रीकै माग पूरा नभएको देशका जनताको हालत के होला ?






शुभकामना

भर्खरै...

लोकप्रिय

रोचक खबर

अन्तर्राष्ट्रिय कलाकार मंच इजरायल शाखाको अध्यक्षमा युनिका गुरुङ चयन

तेलअविव - अन्तर्राष्ट्रिय कलाकार मंच इजरायल शाखाको १०औं वार्षिकोत्सव तथा साधारण सभा सम्पन्न भएको छ ।संस्थाका... बाँकी यता

tamang online / June 20, 2022

चलचित्र कबड्डि ४ यथाशिघ्र प्रदर्शन रोक्न माग गर्दै मुद्धा दर्ता

याम्बु - चलचित्र कबड्डि ४ यथाशिघ्र प्रदर्शन रोक्न माग गर्दै सिन्धुपाल्चोक जिल्ला, लिसन्खुपाखर गाउँपालिका... बाँकी यता

tamang online / June 13, 2022

 Photo Gallery

 Music videos

बिज्ञापनका लागि:
 [email protected]
लेख, रचना र समाचारका लागि:
 [email protected]
सामाजिक संजाल तर्फ:
सर्वाधिकार © 2012 - 2022: Tamang Online मा सार्बधिक सुरक्षित छ. | बिज्ञापन | सम्पर्क | हाम्रो बारेमा Designed by: GOJI Solution