हेडलाईन

तामाङ समाज क्यानाडाको तेश्रो अधिवेशन सम्पन्न         तामाङ सोसाईटी अफ सिड्नीको अध्यक्षमा विशाल तामाङ चयन         नेफिन इजरायलको अध्यक्षमा कुमार आङ्देम्बे चयन         ग्याल्थुमकी मृगौला पिडितलाई वडाअध्यक्ष द्वारा सकलित रकम हस्तान्तरण         नेफिन इजरायलको ११ औ वार्षिकोत्सव तथा साधारण सभा हुदै         रोमानियामा पहिलो पटक बुद्ध जयन्तीको पावन अवसरमा शान्तिपुर्न -याली सुसम्पन्न ।         क्यानाडाको मिस्सीसागामा २५६७ औं बुद्ध जयन्ती समारोह सम्पन्न         नेवा: खल: इजरायलले साधारण सभा तथा फोटो प्रतियोगिताको आयोजन गर्दै         नेपाल तामाङ घेदुङ रोमानियाको पहिलो अधिवेशन भव्यताका साथ सम्पन्न         रोमानियामा निधन भएका तामाङको शब नेपाल पुग्यो         मृगौला पिडितलाई आर्थिक सहयोग         तामाङ सोसाइटी अफ अमेरिकाको अध्यक्षमा बुद्धिमान तामाङ निर्वाचित         प्रतिभाशाली तामाङ संचारकर्मी दीपेन्द्र दोङ तामाङको निधन         प्रदेश नम्बर १ को पुन:नामाकरण आन्दोलनका घाइते लिम्बुको मृत्यु ,शहिद घोषणा गर्न माग         क्यानाडामा छक्का पन्जा-४ पहिलो दिन हाउसफूलको साथ् प्रदर्शन        

अमेरिकामा नेपालीले सोध्ने प्रश्नहरु र वास्तविकता

काठमाडौँ — आलेखको शुरुमै प्रष्ट होस् कि यो मेरो नितान्त व्यक्तिगत अनुभव हो, यसमा मैले कसैलाई दोषारोपण गर्न खोजेको छैन । मेरो हालसम्मको अनुभवमा अमेरिकामा कुनै अपरिचित नेपालीलाई पहिलो पटक भेट्दा प्राय उसले तीनवटा प्रश्नहरु सोध्छन्, पहिलो, कसरी आएको ?, दोश्रो, दिनको कति घण्टा काम गर्ने अर्थात कति कमाउने र तेश्रो, काठमाडौँमा घर बनायो? प्रश्न हुबहु यस्तै नहोला तर लगभग मिल्दोजुल्दो हुन्छ ।

मलाई लाग्छ यी तीन वटै प्रश्न अत्यन्तै निजी हुन्छन् र जसलाई पायो त्यसलाई कसैले पनि जवाफ दिंदैन र दिनुको कुनै औचित्य पनि छैन । मेरो बिचारमा कसैलाई यस्ता प्रश्न सोध्नु भनेको उसको दृष्टिमा गिर्नु मात्र हो । मैले यो प्रसंग उठाउनुको मतलव हामी नेपालीहरु बाहिर जति बढि फुर्ति लगाएपनि अधिकांश बौद्धिक रुपमा अत्यन्तै दलिद्र छौं भन्ने नै हो ।

यस्तै मानसिक दरिद्रताको दुईवटा अनुभव यहाँ प्रस्तुत गर्दै छु, पहिलो, अमेरिकी सरकारले धेरै अपराध हुने कारणले सबैभन्दा असुरक्षित तोकेको ४० वटा स्थान मध्य दोश्रो नम्बरमा पर्ने मासाचुसेट राज्यको लरेन्स नामक शहरमा एउटा नेपालीको सामान्य किराना पसल छ । उसको पसलमा काम गर्ने भनेको बैधानिक कागज नभएका नेपालीहरुले हो, राम्रो व्यबस्था भएका नेपाली नै भए पनि त्यस्तो ठाउँमा कोही काम गर्न जाँदैनन् किनकी कुन बेला लुटिने हो र कसले गोली ठोकेर मारिदिने हो चौबिसै घण्टा डर भइरहन्छ । त्यो पसल नै दुइ पटक लुटिइ सकेको छ । त्यो पसल सञ्चालन गर्ने व्यक्ति आफुलाई निकै शिक्षित र बौद्धिक ठान्छ । एक पटक कुरै कुरामा मैले तिम्रो पसलमा कुनै प्रख्यात विश्वविद्यालयबाट अध्ययन गरेको मान्छे काम गर्ने होइन भनेर भनेको उसले मलाई राम्रो ठान्दैन, तर कसले के ठान्छ त्यो मेरो समस्या भएन ।

दोश्रो, अर्को एउटा ब्यक्ति छ, नेपालमा बैदेशिक रोजगारीमा ठगी मुद्दामा सर्बोच्च अदालतले साढे दुइ बर्ष कैद र पाँच लाख जरिवाना तोकेको तर प्रहरीले पक्राउ नगर्दै यता आउन सफल उसलाई अब मलाई कसैले केहि गर्न सक्दैन भन्ने ठुलो अहम् छ । अदालतले सजाय तोकेको व्यक्तिको कसरी प्रहरी आचरण प्रमाणपत्र बन्यो त्यो नै खोजीको बिषय रहेकोमा कानुनको हात कति लामो हुन्छ र के के हुन सक्छ, के के हुन सक्दैन त्यो एउटा राम्रो वकिललाई सोध्दा थाहा हुन्छ । दिनभरि फेसबुकमा बिभिन्न महिलाहरुको फोटो हेर्नु र कसको कोसँग अनैतिक सम्बन्ध छ भनेर मन गडन्ते हल्ला फैलाउनु उसको दिनचर्या हो, यस्तै अरुले उसको घरको महिलाको बारेमा हल्ला फैलायो भने के होला ?

केहि अपवादलाई छोडेर यतैको विश्वविद्यालयबाट अध्यन नगरेका नेपालीहरुले काम गर्ने भनेको अधिकांशले पेट्रोल पम्प (ग्यास स्टेसन) वा रेस्टुरेण्टमा हो । भाषाको समस्याको कारणले भारतीय मुलका ब्यापारीहरुकोमा काम गर्ने भएपनि म त खैरे अर्थात् अमेरिकी नागरिकको कम्पनीमा काम गर्छु भन्नुको औचित्य के हो? अमेरिकी नागरिकले कामदारलाई बढि तलब दिने त होइन । त्यस्तै सेतो छाला भएको जस्तो व्यक्ति पनि नेपालीको दृष्टिमा “सर” हो तर कालो छाला भयो भने ती कि त अपराधी हो (अफ्रिकी मुलका) कि त धोती (भारतीय मुलका) । त्यस्तै जो जुन राज्यमा र जुन स्थानमा बसोबास गरेको छ उसले यो स्थान र राज्य मात्र अमेरिका भरिको महँगो ठाउँ हो भनेको हुन्छ, अव महँगो होस् वा सस्तो त्यो ठाउँमा बसोबास गर्ने बित्तिकै मान्छेको बौद्धिक र सामाजिक हैसियत ह्वातै बढ्छ जस्तो मलाई लाग्दैन । तर म महँगो ठाउँमा बस्ने भएकोले म पहिले भन्दा निकै धनी भइसकेको छु भनेर अप्रत्यक्ष रुपमा जानकारी दिन खोजेको भन्ने मेरो बुझाइ छ, अब यो ठाउँ महँगो र यो ठाउँ सस्तो भनेर कसले तोक्ने हो र त्यो कुन स्थानमा गएर जानकारी प्राप्त गर्न सकिन्छ त्यो कुरा पंक्तिकारलाई थाहा भएन ।

नेपालीहरुको अर्को समस्या भनेको म फलानो पार्टीको र तँ ढिस्कानो पार्टीको भनेर आफुलाई परिचय गर्न रुचाउने तर उपलब्धिमुलक काम नगर्ने, कोही भने यहाँको सत्यता स्वीकार नगर्ने र म नेपालमा यस्तो थिएँ वा उस्तो थिएँ भनेर बकम्फुसे कुरा गरेर दिन काट्ने र साथीभाईहरुसँग सरसापट गरेर दिन बिताउने, यसरी पनि जीवन चल्दो रहेछ । अर्को थरी श्रीमतीलाई बेबीसिटर (सुसारे), नेल आर्टिस्ट (नङ घोट्ने काम), थ्रेडिङ (भुत्ला थुत्ने काम), हाउस किपिङ्ग (अरुको घरमा चुलाकोठा सफा गर्ने) इत्यादि काममा पठाएर आफू टाईसुटमा ठाँटिएर एनआरएन तथा अरु संघ संगठन को गतिबिधि फेसबुकभरि बाँडेर दिन बिताउँछन् । कोहि हप्ताको ६ दिन ‘अपान वायु’ फुत्किने गरी रेष्टुराँमा चाङ प्लेट उठाएर, कोही हप्ताको ६ दिन दैनिक १२ घण्टा फिलोमा पसिना आउने गरी गाडी कुदाएर, कोही हप्ताको ७० घण्टा तिघ्रा थर्थरी कामुन्जेल उभिएर सेक्युरिटी गार्ड बन्दै, कोही ग्रोसेरी स्टोर वा पेट्रोल पम्पमा घुँडाको छाला जानेगरी सोडा, चिप्स मिलाएर, कोही धेरै जना मिलेर रेष्टुरेष्ट खोलेर मालिक हुँ भन्ने आत्मरती लिँदै, कोही घरजग्गा जागिर अपार्टमेन्टको दलाली गर्दै, कोही ढाड कटक्क हुन्जेल एउटा सफ्टवेयरमा डाटा हाल्ने काम गरेर आफूलाई कम्प्युटर इन्जिनियर मान्दै, कोही ४२ दिन सीएनए पढेर म नर्स हुँ भन्दै, कोही फर्म भर्ने काम गरेर म वकिल हुँ भन्दै, कोही अनलाइन ब्लग चलाएर म पत्रकार हुँ भन्दै, कोही दुईटा गीत गाएर म कलाकार हुँ भन्दै नेपालमा भएका जोरीपारीलाई फेसबुकमार्फत कनिकुथी सान देखाउने र त्यो कुरा नेपालमा भएका जोरीपारीले पनि विश्वास गर्दिनले उनीहरुको कुरा सधै एक हात माथि हुन्छ । कोहि भने डेराबाट काममा जाने बेलासम्म किसिम किसिमका फोटो खिचेर फेसबुकमा अपलोड गर्ने र आफुलाई निकै खुशी भएको अभिनय गर्नेहरु पनि प्रशस्तै पाइन्छन् ।

यहाँ कामको लागि जुन ठाउँमा अन्तर्वार्ता दिंदा पनि पहिलो प्रश्न भनेको, “तपाईं आफुलाई पाँच बर्षमा कहाँ देख्न चाहनु हुन्छ?” अर्थात् आफुलाई कतिको परिष्कृत गर्दै “अपडेट” र “अपग्रेड” गर्न सक्नुहुन्छ ? भन्ने हुन्छ । मलाई लाग्छ अमेरिका वा कुनै प्रतिष्ठित विश्वविद्यालयमा अध्ययन गरेर “ह्वाइट कलर जब” गर्ने बाहेक धेरैलाई यो प्रश्नको जवाफ थाहा हुँदैन वा यस्तो प्रश्न पनि आउँछ भन्ने ज्ञान नै हुँदैन । यो प्रसंगमा पंक्तिकार पनि अपवाद होइन र हाल पंक्तिकार पनि “ग्रे कलर जब” गरेर नै आफुलाई स्थायित्व दिने प्रयास गर्दैछ ।

यि माथिका प्रसंगले धेरैलाई आफैलाई जस्तो लागेर “अमेरिकामा जे काम गरे पनि उही हो” भन्ने लंगडो तर्क दिनेछन् । तर संसारको जुन ठाउँमा पनि हरेक व्यक्तिको जति योग्यता र क्षमता छ त्यसैको आधारमा उसको हैसियत निर्धारण हुन्छ अर्थात् हरेक समाजमा “हाइर्‍यर्की” हुन्छ । सत्य पचाउन सक्नेलाई यो सबै सत्य नै लाग्नेछ र जसले सत्य पचाउन सक्दैन र कल्पनामा डुबेर बास्तबिकता स्वीकार गर्न सक्दैन त्यो उसको व्यक्तिगत समस्या हो ।






शुभकामना

भर्खरै...

लोकप्रिय

रोचक खबर

रोमानियामा सोनाम ल्होछार तथा बृहत् साँस्कृतिक कार्यक्रम सभ्य र भब्य रुपले सम्पन्न

रोमानियामा सोनाम ल्होछार तथा बृहत् साँस्कृतिक कार्यक्रम सभ्य र भब्य रुपले सम्पन्न

"प्रावास मा आफनो भाषा , धर्म कला र संस्कृति को जगेर्न गर्नै " भन्ने मुल नारालाई आत्मसात गर्दै सन् ०१।०१।२०२३ का... बाँकी यता

Phursang Lama / February 18, 2024

५५ वर्षपछि दुई देशबीच श्रम समझदारी कायम

५५ वर्षपछि दुई देशबीच श्रम समझदारी कायम

  रोमानिया । नेपालीहरुको आकर्षक गन्तव्य बन्दै गएको युरोपेली मुलुक रोमनियासँग नेपालले द्विपक्षीय श्रम... बाँकी यता

Phursang Lama / October 7, 2023

 Photo Gallery

  • अमेरिकास्थित दुई तामाङ संस्थाबिच एकता हुने

  • नेपाल तामाङ घेदुङको कोन्ज्योसोम घोषणा पत्र २०७४ सार्वजनिक

  • फोनिजको अध्यक्षमा डण्ड गुरुङ निर्विरोध निर्वाचित

  • अभिनेत्री पूर्णिमा लामा तामाड – म रुन्चे कहाँ हो र ?’

  • चर्चित मोडल स्मिताका सात कामुक फोटो सार्वजनिक(फोटोफिचर)

  • लुम्बिनीमा अन्तर्राष्ट्रिय बौद्ध सम्मेलन गर्ने तयारी

  • नेपाल तामाङ घेदुङको राष्ट्रिय बिधान-सभा चैत २३ र २४ गते

  • पहिचानको मुद्दा कहाँ पुगेर अत्कियो ?

  • यस्तो छ – नमस्कार गर्नुको कारण र महत्व

  • स्वयम्भुमा १३ पटक परिक्रमा र सरसफाई कार्यक्रम सम्पन्न (फोटो सहित)

  • महिलाले ध्यान दिने पुरुषका ७ चिज

  • प्रधानमन्त्री प्रचण्डले तामाङ संस्कृति भवन बनाउन सहयोग गर्ने घोषण,कुलमान घिसिङको प्रशंसा

  • राष्ट्रिय सोनाम ल्होछारको अवसरमा तामाङ ह्वाइखा (कविता ) प्रतियोगिता हुने

  • तमु ल्होसार के हो र कसरी मनाईन्छ ?

  •  Music videos

  • नेपालले गर्यो नयाँ नक्सा सार्वजनिक

  • भारतले जबरजस्ती हटाउन लगायो नेपाल भारत सम्बन्धि बीबीसीको डकुमेण्टी

  • तामयिक लिपी र सम्भोटा लिपीमा फरक के छ ? लेख्ने तरिका सहित

  • ‘तिम्रो घरको वरिपरि’ युट्युब ट्रेन्डिङ नम्बर १ मा (भिडियो)

  • मिस तामाङ २०१८ का सहभागीहरु तामाङ भुषभुषा र डम्फुको साथमा तामाङ भाषाको गीत गाउदै

  • तीनकुनेमा आयोजित सोनाम ल्होछार कार्यक्रममा सुरक्षाकर्मीले हस्तक्षेप किन गर्यो ? भिडियो हेर्नुहोस् …

  • मिस तामाङ प्रतियोगिता २०१८ को भाग -१ , मन पर्नेलाई भोट हाली जिताऊ (भिडियो)

  • तामाङ सेलो ‘ल्होछार पर्वमा …. सुनिता पाख्रिन तामाङ

  • बालवालिका केन्द्र खोलेर बाल ब्यापार गर्ने प्रशासनको नियन्त्रणमा (जनतासंग सिधा कुरा)

  • बिज्ञापनका लागि:
     [email protected]
    लेख, रचना र समाचारका लागि:
     [email protected]
    सामाजिक संजाल तर्फ:
    सर्वाधिकार © 2012 - 2024: Tamang Online मा सार्बधिक सुरक्षित छ. | बिज्ञापन | सम्पर्क | हाम्रो बारेमा Designed by: GOJI Solution