हेडलाईन

भोजपुर सेवा समाज इजरायलको छैठौ साधारणसभाबाट अध्यक्षमा सुमिन पाख्रिन तामाङ चयन         इजरायलमा २८ औ विश्व आदिवासी दिवस भव्यताको साथ मनाउने         इजरायलमा हरितालिका तिज मेघा महोत्सव २०७९ सांस्कृतिक कार्यक्रम हुदै         नेपाल मगर संघ शाखा इजरायलको अध्यक्षमा सुर्य बहादुर राना मगर चयन         प्रवासी नेपाली मंच इजरायलको अध्यक्षतामा ज्योती शर्मा चयन         इजरायलमा मङ्गोलियन हार्ट ब्याण्ड सहित लाइभ कन्सर्ट हुदै         ह्योल्मो समाज इजरायलको १६ औं बार्षिकोत्सव तथा नवौं साधारण सभा हुदै         इजरायलमा गठबन्धन सरकार ढल्यो, लापिड कामचलाउ प्रधानमन्त्री बन्ने         नेपाल आदिवासी जनजाति महासंघ इजरायलको अध्यक्षमा नानीमाया योन्जन तामाङ चयन         मातृभाषाको विकल्पमा ऐच्छिक विषय गणित, कम्प्युटर राखिएकोमा हटाउन माग         राष्ट्रिय नेवा: खल: इजरायलको अध्यक्षमा राजकुमारी श्रेष्ठ चयन         प्रवासी नेपाली मंच इजरायलको दोश्रो अधिबेशन हुदै         इजरायलमा सिसेक्पा तङनाम ५०८२ सांगीतिक धमका कार्यक्रम हुदै         किराँत राई यायोख्खा इजरायलको अध्यक्षमा दिप कुमार थुलुङ् राई चयन         नेपाली समाज इजरायलको ऐतिहासिक तेस्रो स्थापना दिवस मनाउदै        

युद्धको तयारीमा केपी ओली

चालु राजनीतिमा मलाई मनपर्ने पात्र दुईजना छन् । कमल थापा र केपी ओली । मलाई यी दुई पात्र नकारात्मक कोणबाट धुमधाम मन पर्छन् । यसो सतहमा सुनिहेर्दा यिनले बोल्ने कुरा फरक लाग्छन् । तर अन्तर्यमा भने यिनले बोल्ने कुराको चुरो एउटै हो । सतर्क लोकलाई थाहा होला— सोचाइ, बोलाइ र गराइमा केपी र कमल दुबैजना खास्सा दक्षिणपन्थी हुन् । यस अर्थमा यी एकअर्काका परम् मित्र हुन् । यी दुई भाइ जगत्लाई ढाँट्दैनन् । आफ्नो दक्षिणपन्थी ब्रह्मले जे देख्यो, ट्याक्क यी त्यही बोल्छन् । जे बोल्छन्, यी खसोखास त्यही गर्छन् । यिनका राख्ने र फार्ने कुरा छैनन् । त्यसैले त दोहोरा कुरा नगर्ने यी दुई गोर्खे मलाई खूबै मन पर्छन् ।
कमल थापा आदिकालदेखि नै खुलस्त राजावादी हुन् । जबसम्म राजा सिंहासनमा थिए, यिनले सभक्ति राजालाई बोकिरहे । जब राजा सिंहासनबाट धूलिसात् भए, त्यसउप्रान्त यिनी राजातन्त्रको प्रेत बोकेर हिँडेका छन् । विचार र विवेकमा टाट पल्टिएका राजावादीले राजनीतिमा गरिखान हिन्दु धर्मको फेरी लगाउनु कुनै नयाँ कुरा होइन । केपी ओलीको कथा अलि फरक छ । यिनी पहिले कम्युनिस्ट थिए, पछि राजावादी भए । सडकमा जब गणतन्त्रका नारा घन्किए तब केपीले निर्वस्त्र भई राजावादी औतार धारण गरे । गणतन्त्रवादी युवाहरुलाई गिज्याउँदै यिनले भने— गणतन्त्रको नारा लाउनु भनेको गोरुगाडा चढेर मङ्गल ग्रह जानुजस्तै मूर्खतापूर्ण कुरा हो । असम्भव † तर केपी महोदयको असम्भव सम्भव भयो । उनलाई मनपर्ने राजतन्त्र सिंहासनबाट लडेर फुस्स मर्‍यो ।
यो पनि पढ्औ-कमरेडहरूका अनुहारका कुरुप दाग
जे परिवर्तमुखी छ, केपीलाई त्यो मन पर्दैन । जे प्रगतिशील छ, केपीलाई त्योसँग झोँक चल्छ । र जे सुन्दर छ, त्यो देख्दा रिसले केपीका टुप्पीबाट धुवाँ छुट्छ । यिनलाई संघीयता मन पर्दैन । र नै अस्तिताक यिनले चित्तको कुरा नलुकाइकन प्वाक्क भने— संघीयता हाम्रो माग थिएन । आमाको नाममा सन्तानलाई नागरिकता दिने कुरा यिनलाई मन पर्दैन । र नै यो मागलाई बदर गर्न यिनी लिट्टी कसेर लागिपरेका छन् । सबै धर्म बराबरी हुने धर्मनिरपेक्षता यिनलाई मन पर्दैन । त्यसैले धर्मनिरपेक्षतामाथि आक्रमण हुँदा यिनी ओठ जाम गर्छन् । बराबरी अधिकारको दावी गर्ने मधेशी यिनलाई मन पर्दैन । र नै यिनी मधेश नामक सभ्यताको अस्तित्वमाथि नै हाकाहाकी आशंका गर्छन् । यिनलाई जनजाति मद पर्दैन । र नै यिनी उत्पीडित जनजातिको पहिचान खोज्ने आकांक्षाको उछित्तो काड्छन् । आखिर ओली महोदयलाई मनपर्ने जिनिस के हुन् ? म फेरि भनूँ, यिनलाई मनपर्ने जिनिस राजतन्त्र हो । यिनलाई मनपर्ने जिनिस महेन्द्रीय अन्धराष्ट्रवाद हो । यिनलाई मनपर्ने जिनिस मधेशीहरुप्रतिको घृणा हो । यिनलाई मनपर्ने जिनिस जनजातिप्रतिको द्वेष हो । र, सारमा यिनलाई मनपर्ने जिनिस खाइपाइ आएकाहरुको भूस्वर्गको रक्षा गने यथास्थितिवाद हो । त्यसैले त केपी महोदय आफूलाई मनपर्ने जिनिसहरुका पक्षमा जोडतोडका साथ लडिरहेका छन् ।
सिंहासन खाली देख्दा सके केपी हजुरलाई लाग्दो हो— अबलाई राजा मै हुँ । त्यसैले होला, उनको मुद्रा, उनको बोली, उनको मिजास र उनका अडानहरु ठ्याक्कै राजाका जस्ता लाग्छन् । केपी सधैँ असामान्य मनोदशामा हुन्छन् । उनी सधैँ निखुल्किएका कुरा गर्छन् । उनी कहिल्यै संवादमा सहभागी हुँदैनन्, बरु उनी संवाद बिथोल्छन् । उनीबाट शिष्टताको अपेक्षा गर्नु गन्दे झारबाट तोरीको तेलको अपेक्षा गर्नुजस्तै हो । उनीबाट मर्यादाको आशा गर्नु खिर्राको चोपबाट दूधको आशा गर्नुजस्तै हो ।
बनाउने भनिएको संविधान वास्तवमा सहमतिको दस्ताबेज हो । यो सामाजिक न्याय र समानताको अनुबन्ध हो । यो सहअस्तित्वको लिखत हो । यो द्वन्द्वका कारणहरुको निराकरण गर्ने उपाय हो । यो उत्पीडित महिला र दलित, दमित मधेशी र जनजाति, वञ्चित थारु र कर्णालीवासी, उपेक्षित मुस्लिम र सीमान्तजन आदि इत्यादिलाई शक्तिसम्पन्न बनाउने जुक्ती हो । यो सकल नेपालीको साझा राज्य र समावेशी राष्ट्रियताको जग बसाउने वैधानिक आधार हो । तर यी सब कुरा केपी शर्मा ओलीलाई फिटिक्कै मन पर्दैनन् । त्यसैले उनी राजाविहीन राजमा राजाको जस्तो अभिनय गर्दै युद्धको तयारीमा छन् । महिला र दलितसँग युद्ध । जनजाति र मधेशीसँग युद्ध । वहिष्कृत र सीमान्त नागरिकसँग युद्ध । जो जो शोषित र पीडित हुन्, ती सबैसँग युद्ध, युद्ध र केवल युद्ध । कथित प्रक्रियाबाट खाइपाइ आएकाहरुको एकलौटी भलाई गर्ने संविधान बनाउने हठ आखिर युद्धको तयारी त हो ।
इतिहास साक्षी छ— अन्यायपूर्ण युद्धका उपासक र कर्ताहरु आखिरमा त्यही युद्धको आगोमा जलेर भष्मखरानी हुन्छन् । हाम्रो नेपालमा मात्रै अन्यथा होला र ?






शुभकामना

भर्खरै...

लोकप्रिय

रोचक खबर

अन्तर्राष्ट्रिय कलाकार मंच इजरायल शाखाको अध्यक्षमा युनिका गुरुङ चयन

तेलअविव - अन्तर्राष्ट्रिय कलाकार मंच इजरायल शाखाको १०औं वार्षिकोत्सव तथा साधारण सभा सम्पन्न भएको छ ।संस्थाका... बाँकी यता

tamang online / June 20, 2022

चलचित्र कबड्डि ४ यथाशिघ्र प्रदर्शन रोक्न माग गर्दै मुद्धा दर्ता

याम्बु - चलचित्र कबड्डि ४ यथाशिघ्र प्रदर्शन रोक्न माग गर्दै सिन्धुपाल्चोक जिल्ला, लिसन्खुपाखर गाउँपालिका... बाँकी यता

tamang online / June 13, 2022

 Photo Gallery

 Music videos

बिज्ञापनका लागि:
 [email protected]
लेख, रचना र समाचारका लागि:
 [email protected]
सामाजिक संजाल तर्फ:
सर्वाधिकार © 2012 - 2022: Tamang Online मा सार्बधिक सुरक्षित छ. | बिज्ञापन | सम्पर्क | हाम्रो बारेमा Designed by: GOJI Solution